Behandeling van keloïd littekens

Het exacte mechanisme dat ten grondslag ligt aan de fysiopathogenese van keloïd littekens is nog steeds niet helemaal bekend. Toch is een groot aantal therapieën onderzocht in een poging om deze karakteristieke, agressieve woekering van littekenweefsel tegen te gaan. Londense onderzoekers gaven eerder in Dermatology Reports een overzicht van behandelingen en beperkingen daarin. Keloïd littekens zijn een woekering van littekenweefsel door huidschade, die bij mensen vaak fysieke, psychologische en cosmetische problemen met zich meebrengen. Het mechanisme achter het ontstaan van dit soort littekens, is nog niet geheel duidelijk. Veel factoren zoals wondspanning, huidpigmentatie, genetische predispositie, immunoregulatie en huidletsel zijn erbij betrokken.

Een groot scala aan behandelingen is inmiddels uitgeprobeerd, allemaal met wisselend resultaat: chirurgische verwijdering van het litteken, injectie met chemotherapeutica, radiotherapie, lasertherapie, cryotherapie, siliconencrème, systemische chemotherapie en druktherapie. De bijwerkingen van de verschillende behandelingen halen vaak de voordelen ervan onderuit. Ondanks de grote verscheidenheid aan behandelingen zijn de gerapporteerde terugkeerpercentages van keloïd littekens altijd 50-70%. Geen enkele therapie lijkt voor álle keloïd littekens een bevredigend resultaat op te leveren. Lees het hele artikel in Paradermica.

Tags: ,